Op een basisschool in Amsterdam-Zuid hangt Johan (68) zijn jas op aan de kapstok naast het lokaal. Twee dagen per week staat hij nog voor de klas. Niet omdat het moet, hij is al een paar jaar met pensioen, maar omdat hij het zelf wil. Via ADAM Onderwijs werkt ze als invalkracht op verschillende scholen. Geen volle weken, geen lange verplichtingen. Precies genoeg om betrokken te blijven en tegelijk de vrijheid van zijn pensioen te behouden. Voor hem voelt het niet als werk in de traditionele zin, maar als een manier om actief te blijven en verbonden te blijven met iets wat altijd belangrijk voor hem is geweest.
Je bent met pensioen, maar staat nog steeds voor de klas. Wat maakt dat je hiervoor kiest?
“Voor mij voelde stoppen met werken niet als iets wat in één keer klaar moest zijn. Ik heb zo lang in het onderwijs gewerkt dat het echt onderdeel van mijn leven is geworden. Dat zet je niet zomaar uit. Tegelijkertijd wilde ik ook ruimte hebben voor andere dingen, zoals mijn kleinkinderen en tijd voor mezelf. Door af en toe in te vallen, heb ik het gevoel dat ik nog meedoe, zonder dat het zwaar wordt. Het is geen verplichting meer, maar een keuze. En dat maakt een groot verschil in hoe je het beleeft.”
Wat geeft het je om nog met kinderen te werken in deze fase van je leven?
“Energie. Dat klinkt misschien gek, maar het is echt zo. Kinderen zijn direct, nieuwsgierig en eerlijk. Ze leven in het moment en nemen je daar automatisch in mee. Als je een klas binnenstapt, ben je meteen bezig. Je wordt als het ware ‘aangezet’. Je kunt niet blijven hangen in gedachten, je moet reageren op wat er gebeurt. Dat houdt je scherp. En het geeft ook plezier. Ik merk dat ik vaak met een glimlach weer naar huis ga, gewoon omdat het een fijne dag was.”
Je hebt het onderwijs van vroeger meegemaakt. Wat is er veranderd voor jou in deze rol?
“De rol zelf is lichter geworden. Vroeger had ik mijn eigen klas, hoorde ik bij een team en was ik overal bij betrokken. Dat vond ik toen ook mooi, maar het was soms ook intensief. Je nam het werk echt mee naar huis. Nu kom ik binnen voor een dag of een paar dagen en daarna draag ik het weer over. Ik hoef me niet meer druk te maken over alles eromheen. Daardoor kan ik me volledig richten op de kinderen en de les. Dat maakt het overzichtelijker en ook rustiger in mijn hoofd.”
Hoe stap je een klas binnen als invaller?
“Rustig en open. Ik stel mezelf voor en kijk eerst even hoe de sfeer is. Je hoeft niet meteen alles over te nemen. Het helpt om goed te observeren en van daaruit te handelen. Wat voor groep is dit? Hoe reageren ze op elkaar? Ik vertrouw daarin veel op mijn ervaring. Ik heb dit werk zo lang gedaan, dus je voelt vaak wel aan wat er nodig is. En omdat ik niets meer hoef te bewijzen, ga ik er ook ontspannen in. Dat merken kinderen meteen. Dat maakt het contact vaak heel natuurlijk.”
Wat maakt een dag voor jou geslaagd?
“Als er een goede sfeer is en als je merkt dat een groep prettig met elkaar omgaat. Dat kinderen zich op hun gemak voelen en dat er gewerkt wordt, maar ook gelachen. Het hoeft echt niet perfect te zijn. Soms is een klas druk, soms juist stil. Maar als je voelt dat het klopt,
dan is het goed. Dat zit vaak in kleine dingen. Een kind dat even contact zoekt, een leerling die iets durft te zeggen wat hij normaal niet zegt, of een moment waarop de klas samenwerkt zonder dat je hoeft in te grijpen. Dat zijn voor mij de momenten die blijven hangen.”
Wat geeft jou op dit moment het meeste werkgeluk?
“Dat ik iets kan betekenen zonder dat het moet. Dat is voor mij echt het grootste verschil met vroeger. Ik kies er zelf voor om er te zijn. Daardoor geniet ik meer van de momenten zelf. Werkgeluk zit voor mij in die eenvoud. In een fijne dag, een goed contact, het gevoel dat je nog steeds van waarde bent. Ik hoef geen grote doelen meer te halen of ergens naartoe te werken. Het zit juist in het hier en nu. Dat maakt het werk voor mij heel prettig.”
“Dat het overzichtelijk blijft en niet te ingewikkeld wordt. Ik wil gewoon voor de klas kunnen staan en daarna weer naar huis. Niet te veel administratie of systemen waar je je in moet verdiepen. En het is fijn als er iemand is die je kunt benaderen als iets niet duidelijk is. Dat merk ik bij ADAM Onderwijs, en dat maakt het laagdrempelig. Zolang dat zo blijft, zie ik mezelf dit nog wel een tijd doen. Het geeft me een ritme, maar wel op een manier die past bij deze fase van mijn leven.”
Ook aan de slag als invaller in het Amsterdamse basisonderwijs? Bekijk hier de vacatures.
Terug naar het overzicht
