Hier is de Karim-tekst met ankertekst-links en een duidelijke koppenstructuur (H1 voor de titel, H2 per vraag):
“Ik dacht dat ik iets opgaf maar ik kreeg er veel meer voor terug”
Op een basisschool in Amsterdam-West ruimt Karim (42) na schooltijd de laatste schriften op. Een paar jaar geleden zag zijn werkdag er totaal anders uit. Toen werkte hij nog in een commerciële functie, met targets, meetings en volle agenda’s. Nu staat hij voor de klas, meestal voor een aantal weken achter elkaar. Als vaste invalleerkracht via ADAM Onderwijs koos hij bewust voor een andere richting. Niet impulsief, maar na een periode van twijfelen, zoeken en opnieuw kiezen. Wat begon als een voorzichtig idee, groeide uit tot een stap die zijn werk én zijn dagelijks gevoel volledig veranderde.
Je hebt een carrièreswitch gemaakt naar het onderwijs. Hoe is dat proces verlopen?
“Dat ging geleidelijk. Ik zat niet ineens op een dag met het idee: ik ga iets anders doen. Het begon meer met een gevoel dat iets niet meer klopte. Ik werkte in een commerciële omgeving waar alles draaide om targets en resultaten. Op zich niets mis mee, maar ik merkte dat ik er steeds minder energie van kreeg. Het werd voorspelbaar. Ik miste het gevoel dat mijn werk echt iets betekende. Op een gegeven moment ben ik me gaan oriënteren. Gesprekken gevoerd, een paar keer meegelopen op een school. Dat waren momenten waarop ik dacht: dit voelt anders. Meer direct, meer echt.”
Wat gaf uiteindelijk de doorslag om die stap echt te zetten?
“De vraag of ik dit nog jaren wilde blijven doen. Dat vond ik confronterend. Ik had een stabiele baan, een goed inkomen, dus rationeel klopte alles. Maar het gevoel ontbrak. In het onderwijs zag ik iets wat ik kwijt was geraakt: contact, impact en afwisseling. Je bent bezig met mensen, niet alleen met cijfers. Dat trok me over de streep. Het was spannend, want je levert ook iets in. Zekerheid, routine. Maar ik voelde dat ik er iets voor terug zou krijgen wat belangrijker was voor mij.”
Je koos niet meteen voor een vaste aanstelling, maar voor invalwerk. Waarom?
“Omdat ik mezelf de tijd wilde geven om echt te landen in het onderwijs. Ik kwam uit een totaal andere wereld, dus ik wilde niet meteen alles vastleggen. Door langere invalopdrachten te doen, heb je wel de kans om een groep te leren kennen en iets op te bouwen, maar houd je ook ruimte. Dat gaf mij rust. Ik kon me focussen op het lesgeven en het contact met de kinderen, zonder dat ik meteen overal verantwoordelijk voor was. Het voelde als een goede tussenstap, maar wel één met inhoud.”
Wat was voor jou de grootste verandering toen je eenmaal voor de klas stond?
“De onvoorspelbaarheid. In mijn vorige werk kon ik veel plannen en controleren. In de klas werkt dat anders. Je hebt een idee van hoe de dag loopt, maar je moet continu schakelen. Dat vond ik in het begin best lastig. Tegelijkertijd zit daar ook de kracht. Je bent veel meer aanwezig in het moment. Je kunt niet op de automatische piloot werken. Je moet kijken, luisteren en reageren. Dat maakt het intens, maar ook levendig. Geen dag is hetzelfde, en dat houdt het interessant.”
Wanneer merk je dat je echt op je plek zit?
“Dat zit vaak in kleine momenten. Een kind dat iets begrijpt wat eerst niet lukte. Of een leerling die normaal stil is en ineens iets durft te zeggen. Laatst had ik zo’n moment in de klas, en dan voel je gewoon: dit is waarom ik dit doe. Dat zijn geen grote successen, maar ze raken wel. In mijn vorige werk had ik dat minder. Daar ging het meer over resultaten op papier. Hier zie je het gebeuren, in het moment.”
Wat geeft jou op dit moment het meeste werkgeluk?
“Dat ik aan het eind van de dag met een goed gevoel naar huis ga. Niet omdat alles perfect ging, maar omdat het echt voelde. Werkgeluk zit voor mij in het contact met de kinderen, in het proces dat je samen doormaakt. En ook in de keuze die ik heb gemaakt. Dat ik de stap heb durven zetten. Ik merk dat ik rust heb in mijn hoofd, omdat ik niet meer twijfel of ik op de juiste plek zit. Dat gevoel is misschien wel het grootste verschil.”
Wat heb je nodig om dit goed te kunnen blijven doen?
“Ondersteuning en duidelijkheid. Ik ben nog steeds aan het leren, dus het helpt als je kunt sparren en vragen kunt stellen. Vanuit ADAM Onderwijs merk ik dat die begeleiding er is, en dat is belangrijk. Daarnaast wil ik de ruimte houden om mezelf verder te ontwikkelen. Misschien ga ik op termijn wel naar een vaste plek, maar dat hoeft nu nog niet. Voor nu is dit precies goed. Ik kan groeien in het vak, zonder dat ik het plezier verlies. En dat is uiteindelijk waar het voor mij om draait.”
Terug naar het overzicht
